w w w . v a k a n t i e n a a r n o o r w e g e n . n l

vakantie noorwegenalesund noorwegen

Onderwerpen:

______________________________

Startpagina:

- Home

 

___________________________________

Over Noorwegen:

- Noorwegen landinformatie

- kaart Noorwegen

- ScandinaviŽ

- Spitsbergen Svalbard

- Nieuws Noorwegen

 

___________________________________

Vakantieinformatie Noorwegen:

- Reizen naar/in Noorwegen

----> met de auto

----> vliegen

----> met de trein

- Reisinformatie & reistips

- Steden & bezienswaardigheden

- Natuur

 

___________________________________

Vakantieactiviteiten Noorwegen:

- Vissen Noorwegen

- Wandelen Noorwegen

- Wintersport Noorwegen

- En verder...

 

___________________________________

Verblijf in Noorwegen

- Vakantiehuizen | campings

----> vakantiehuizen Noorwegen

----> campings Noorwegen

 

___________________________________

Verhalen | reisverslagen:

- Reisverhalen Noorwegen

 

______________________________

Foto | video Noorwegen:

- Fotoalbum Noorwegen

- Video's Noorwegen

- Webcams Noorwegen

 

___________________________________

Emigreren naar Noorwegen:

- Wonen / werken Noorwegen

 

______________________________

Noorwegen leuk/grappig/handig

- Van alles & nog wat

___________________________________

Noorwegen ervaringen delen:

- Noorwegen forum

 

___________________________________

Tips & suggesties voor deze site:

- Contact / suggesties

- Gastenboek Noorwegen

 

___________________________________

Noorwegen op het internet:

- Andere noorwegensites

 

___________________________________

Noorwegen economisch :

- Bedrijven Noorwegen

- Olie|gas|elektriciteit

 

 

 

Middels emails van bezoekers krijg ik regelmatig vragen mbt dit onderwerp.

Wie zijn de Nederlanders die naar Noorwegen zijn gegaan ? Wat doen ze nu? Hebben ze gouden tips ?

Daarom nodig ik alle Nederlanders uit die momenteel in Noorwegen wonen/werken.

Veel Nederlanders worden in Noorwegen ondernemer. Bijvoorbeeld campingeigenaren.

Wanneer u een kleine bijdrage aan deze pagina wilt leveren zijn we (ik en veel bezoekers van deze site) u dankbaar.

 


Bovendien is het voor u een mooie kans om op deze pagina uw camping of vakantiehuis te promoten onder Nederlanders!

Dus aarzel niet en neem contact op

 

Op dit moment 2 verslagen van Nederlanders in Noorwegen;

- familie Hoenjet 1ste verslag

- familie van der Pluijm 2e verslag

- blogs / websites van Nederlanders in Noorwegen

 

 

Familie Hoenjet ging naar Mykland in Noorwegen...

 

mykland nederlanders naar noorwegen projectmykland noorwegen

 

Wie zijn wij

Mijn naam is Eric Hoenjet, werkzaam als projectleider ‘wonen in Mykland’, voor de gemeente Froland in het zuidoosten van Noorwegen. Ik ben getrouwd met Veronique Rademakers en we hebben 2 kinderen, Aileen (13) en Jonah (5).We zijn bijna 3 jaar geleden geëmigreerd naar Noorwegen en wonen op onze droomlocatie; een kleine boerderij in het kleine gehucht Øvre Lauvrak in de regio Mykland tezamen met onze 2 Schotse Collies, 3 katten en sinds kort 2 geiten.

 

Waar komen we vandaan

Wij woonden in het zuidoosten van Zuid-Limburg in Nederland, ‘het heuvelland’, in een vrijstaand huis in een boeren omgeving. Ik had een prima baan als adviseur-vertegenwoordiger bij Alpheios, een firma in professionele schoonmaakapparatuur en systemen, Veronique was thuis en zorgde voor de kinderen, de dieren en het huishouden. Prima voor elkaar zou je denken? De laatste jaren waren we verschillende keren verhuisd.

Van appartement naar eengezinswoning, door naar een vrijstaand huis. Iedere keer een betere en rustigere landelijke locatie. We zijn geen overdreven natuurliefhebbers maar ‘groen’ om ons heen en ‘heuvels’ was een absolute must.

 

En toch misten we iets

Op een keer, 6 jaar geleden, zagen we op het landelijke journaal een presentatie van een Nederlands bedrijf in Noorwegen dat mensen uit Nederlandstalige landen rekruteerde om in Noorwegen te komen wonen en werken. De bevolkingsaantallen van gemeentes in het binnenland ging achteruit en door nieuwe gezinnen te werven kwam er weer vers bloed.

Dat zou iets voor ons zijn!!!!

 

Hoe komen we erbij om te willen emigreren!

Dit bleef een heel jaar lang spoken in onze hoofden. Dat zou toch iets zijn; rust en natuur, geen gestres, speelruimte voor de kinderen, meer huisdieren en misschien wel kleinvee.

Lekker dromen, dat was het en na een jaar was het over. We hadden genoeg van Nederland met zijn nukken over politiek, drukte, stres en veel te warme zomers.

We besloten eens contact op te nemen met norsk en zochten op internet alles wat maar te maken had over Noorwegen. We voelden ons net het prototype emigrant! Maar nu nog waar maken, dat was toch iets anders. Ineens komen er toch wel wat vragen naar boven of zoiets wel te betalen is en hoe, wat waar en wanneer.

Een stappenplan van 2 jaar opgezet van alles wat er geregeld zou moeten worden. Alles werd beschreven; wanneer vertel je het tegen je ouders, welke spullen nemen we mee, verkoop van het huis etc.We hadden tegen ons zelf gezegd ‘het is maar een stappenplan, we besluiten nog niets en we kunnen nog altijd terug’.

 

De verkoop van ons huis

De belangrijkste stap was gelukkig pas over 1 jaar, de verkoop van het huis. Dan zou alles pas echt te beginnen te worden. En dat was het ook!

Met de brok in de keel zit je dan tegenover een makelaar die dan zegt ‘En hebben jullie iets op het oog, wat voor type woning kan ik jullie aanbieden’.‘Nee, uh, we gaan naar Noorwegen verhuizen’ word dan zo door ons gezegd.Een verrassende makelaar ‘Oh, hebben jullie daar iets gekocht en waar gaan jullie wonen’.‘Nou eigenlijk niet. We zijn zoekende en gaan er deze zomer op vakantie’ en dan denk je dat je gelijk door de grond heen zakt. Maar goed, je maakt je keuze en je gaat ervoor. We hadden in gedachten dat we een jaar de tijd zouden moeten nemen om het huis te verkopen.

In de grillige huizenmarkt weet je het nooit. Diezelfde zomer zouden we eens een kijkje gaan nemen in Iveland Noorwegen. Ik had wel zoiets van ‘ik wil in het zuiden wonen en in de buurt van een grote stad, niet ergens alleen op een eiland’.

Echt vakantie werd het niet. Tijdens ons verblijf in Iveland gingen we eens naar het gemeentehuis om eens te vragen of er een projectleider was, bleek het dat er net eentje was aangezet op het project te leiden. Had hij misschien even tijd! En of hij tijd had! In een hele week had hij, Reidar, ons kompleet Iveland laten zien met alles erop en eraan.

We waren natuurlijk verkocht! Fantastisch gewoon, wat een land zeg! Zoiets konden we ons alleen maar wensen zeg ik je! Op de laatste dag in Iveland kregen we een telefoontje van de makelaar om te zeggen dat hij het huis NU kon verkopen. ‘Nog een tegenbod en dan regelen die handel’ .We konden gelijk tegen de gemeente Iveland aangeven dat we diezelfde winter nog zouden komen. Met de Kerst zijn we er en met die gedachten gingen we terug naar Nederland. Familie inlichten, ik wil er niet over praten! Vakantie om, weer aan het werk en de werkgever maar eens informeren. ‘Hoe was het op vakantie in Noorwegen’ ‘Hebben jullie goed weer gehad’ blabla.

Tja, en dan komt het!

 

Je zet je hele wereld op de kop

De komende maanden voor vertrek toch maar een wat meer verdiepen in de taal. Ook een huurwoning vinden ging niet van een leien dakje.

Veronique was al druk bezig met de Noorse taal en had dit al redelijk onder de knie. Taalgevoelig als ze is, had ze zich in de bibliotheek gewoon Noorse romans bestelt en met een woordenboek op de knie, begon ze gewoon te lezen. Nynorsk of Bokmål, het maakte niets uit, zij las het!

Het waren lange maanden, je bouwt letterlijk af tot het moment van vertrek. De verhuizing werd geregeld, afscheid van iedereen, overdracht van het huis. Alles op de laatste dag. Ideale weersomstandigheden waren het niet, voorproefje van wat we zouden krijgen in Noorwegen? Blij dat we weg waren en eindelijk op reis. Je rijdt weg en zegt letterlijk ‘vaarwel’

 

Moeilijke tijden?

Die kwamen, hou er rekening mee! Eerst is alles hemel en dan val je terug op de aarde. 2 stappen vooruit en 1 terug, het eerste half jaar was niet gemakkelijk.

We wilden een koopwoning of een boerderij, iets wat in Iveland niet te vinden was. Puntje bij paaltje was dat we zoiets hadden van ‘wat we hier niet kunnen krijgen moeten we voor naar de buren’ en zo kwamen we terecht in de buurgemeente. Met de gedachten om ooit eens een småbruk te kunnen kopen kochten we een uitgeleefd huis.

Opknappen geen bezwaar en met de planning om deze zelf te renoveren en weer te verkopen begonnen we aan het karwei. Alles werd opgeknapt, geverfd en woonbaar gemaakt. De kinderen gingen naar school, kinderdagverblijf en Veronique begon aan haar eerste baan in het plaatselijke kinderdagverblijf, Lekker samen met Jonah. Van huis uit heb ik het ‘doe-het- zelven’ met de paplepel binnengekregen.

Ik had in Iveland mijn eigen schoonmaakbedrijf opgestart en al gauw had ik dat om laten zetten naar een andere bedrijfstak. De combinatie was prima: 2 dagen in de week maakte ik schoon bij klanten en de rest van de tijd gebruikte ik op het huis op te knappen. Dit resulteerde dat in een jaar tijd het huis klaar was voor verkoop. De huizenmarkt was op dat moment op zijn top. Het laatste half jaar hadden we uitgekeken of er ergens in de buurt een boerderij de koop was. In de meeste gevallen te duur.

 


Geluk?

Veronique had zich bestemt om op diverse plekken te gaan solliciteren. Moest alleen binnen een rijafstand van een half uur liggen. Onder andere dus ook het kinderdagverblijf in Mykland. Na het sollicitatiegesprek was het al snel duidelijk dat zij de baan ging krijgen.

Zou het niet zijn dat in hetzelfde Mykland een week later een boerderijtje te koop kwam, midden in het bos. Wij er gelijk op af en we waren gelijk verkocht. Dit was het, betaalbaar en alles. Zo willen we het graag hebben. Een huis kopen in Noorwegen gaat er iets anders aan toe want de geïnteresseerde partijen bieden tegen elkaar op. Niet echt wat deze Nederlanders wilden.

Ook hier waren er 2 partijen die het wilde kopen en dat dreef de prijs omhoog. Eind goed al goed, we kregen het. Dolgelukkig, maar nu nog ons huis verkopen. Afspraak gemaakt met een plaatselijke makelaar, alles werd geregeld en ook ons huis stond een maand later te koop. In een maand tijd was ook dit verkocht voordat we over gingen naar ons nieuwe boerderijtje.

Alles viel netjes op zijn plaats.

 

Een jaar later…..

We wonen er ruim een jaar, al voelt het langer. We zijn geïntegreerd binnen de Myklandse bevolking. Nog elke dag als ik naar buiten kijk word ik gelukkig met wat ik zie. Zonder gekheid, dit is ons thuis.

Hier hebben wij van gedroomd. Wij hebben het hier goed en ook de kinderen zijn gelukkig, de dieren kunnen gewoon naar buiten en je hebt van niets en niemand last. Veronique werkt nu als schoolassistent met moeilijk lerende kinderen en staat een aantal uren zelf voor de klas en draait na de schooltijd de buitenschoolse opvang.

Afgelopen vakantie heeft zij een andere droom van haar verwezenlijkt, namelijk als vervend boekenwurm, heeft zij haar eerste boek geschreven met de titel ‘Schoon genoeg’ en zal binnenkort uitgebracht worden.

Het handelt over de Nederlandse Rebecca die van haar collega hoort dat Noorwegen het land bij uitstek is om te klimmen, zwemmen, wandelen en uit te rusten, besluit ze dit zelf te willen ervaren. De beloofde rust, duurt echter maar twee dagen en wordt dan ruw verstoord als ze en plaatselijke vrouw dood aantreft.Het onderzoek wat hierop volgt, laat Rebecca ervaren dat er in dit grote land een volk leeft wat hangt aan tradities.

Gewoontes die er al jaren in zitten maar waar ook een buitenstaander in wordt meegesleept. Schoon genoeg is een boek over de overeenkomsten maar zeker ook de verschillen tussen de Noorman en de Nederlander.

Zo zie je dat er meerdere dromen tegelijk uit kunnen komen.

Ook aan het overwegen naar Noorwegen te emigreren ? Lees alles over het emigratie-project in Mykland.

 


volgende verslag:  

 

Verslag familie van der Pluijm | emigreren naar Noorwegen | ervaringen

birkelund emigratieverslag

Hoe kun je zien dat er in iemand een avonturier schuilt? Dat kún je niet zien. Je moet wel héél veel fantasie hebben om te voorspellen dat die programmeur, die dik twintig jaar trouw voor verschillende bazen werkt en die bankmedewerkster die al ruim dertig jaar dezelfde bank dient, op een dag naar Noorwegen zullen verkassen. Een avontuurlijk leven tegemoet!


Op 22 april 2006 zijn wij, Rinie (51) en Franka (48) van der Pluijm geëmigreerd naar Noorwegen. In januari 2006 hebben we een camping in het mooie Hallingdal gekocht en op 1 mei 2006 werden we officieel eigenaar.


Zelf hadden we het ook niet zo snel verwacht. Er ‘kriebelde’ altijd wel iets en reizen deden we heel graag, maar toch, om dan te emigreren dat is een heel ander verhaal.


Jaren geleden bedacht ik dat ik wel eens iets heel anders zou willen doen. Via internet kwam ik op een website over emigreren naar Noorwegen. Dat trok me enorm aan. We waren al vaak in Noorwegen op vakantie geweest en hoe vaker we daar kwamen, hoe meer we ons thuis voelden. Noorwegen is een fijn land met rust, ruimte en vriendelijke mensen. Het land heeft alle facetten van de natuur die je maar kunt bedenken: bergen, bossen, fjorden, steden, platteland, mooie zomers en echte winters.


Rinie had altijd al het idee gehad: ik werk tot mijn veertigste en daarna ga ik iets doen wat heel anders is dat ik ook leuk vind. Die leeftijd is dus een beetje bijgesteld maar het is er toch van gekomen.


Eerst dachten we: we kopen een grote camper en gaan rondtrekken in Europa en onderweg werken voor ons brood. Maar in de winter van 2004 kwam Noorwegen echt in beeld. We gingen denken: als we naar Noorwegen gaan, wat gaan we daar dan doen? En vooral: wat kún je daar gaan doen? Na veel wikken en wegen besloten we dat het een bedrijf in het toerisme zou worden.


In de zomer van 2005 zijn we op “werkvakantie” in Noorwegen geweest om eens goed rond te kijken waar we zouden willen wonen en werken. Na de zomervakantie zijn we op internet gaan zoeken naar campings of bedrijven in het toerisme die te koop stonden. In oktober hebben we onze familie en vrienden verteld van ons plan en zijn we begonnen met een cursus Noors. We hadden toen nog het idee dat het misschien wel 3 jaar zou duren voor we echt naar Noorwegen zouden emigreren. Maar het ging allemaal een beetje sneller dan we verwacht hadden. In november vonden we op internet de camping die ons op het lijf geschreven was. Een niet te grote camping, 45 kampeerplaatsen, 11 hutten en een woonhuis, in een gebied waar we graag wilden wonen.

In de eerste week van januari 2006 hebben we de camping bezichtigd. Voor een objectieve kijk hadden we onze beste vrienden meegenomen die het verschrikkelijk vonden dat we Nederland zouden verlaten.
Bij de bezichtiging bleek dat het echt was wat we zochten en terug in Nederland hebben we na een week een bod uitgebracht, weer een week later was de koop van Birkelund camping gesloten. De overdracht zou zijn op 1 mei 2006. In de week Noorwegen hadden we ons bedrijfsplan bij de bank ingeleverd en daar de financiële zaken geregeld.


Ons huis in Nederland werd te koop gezet en verder hadden we het druk met het regelen van allerlei dingen die bij een emigratie op je pad komen; onze banen opzeggen, abonnementen opzeggen, de verhuizing regelen, de auto verkopen, een “afscheidsfeestje” voor familie en vrienden regelen maar ook moest er een website voor de camping gemaakt worden, een folder en moesten er diverse campinggidsen aangeschreven worden omdat de camping in geen van de campinggidsen vermeld stond. Soms schoot de Noorse les, die we sinds oktober 2005 volgden, er wel eens bij in. Het ging ook allemaal zo snel en er moest zoveel geregeld worden!


Omdat ik geen rijbewijs had besloot ik half maart om toch een poging te doen in Nederland het rijbewijs te gaan halen. Ik slaagde de eerste keer voor het theorie-examen en kon op 28 maart beginnen met de rijlessen. Ik had bijna dagelijks 3 uur rijles. Op 20 april deed ik met succes rij-examen en kon ik met een vers rijbewijs samen met Rinie op 22 april naar Noorwegen vertrekken. Onze laatste weken in Nederland stonden vooral in het teken van afscheid nemen: van de collega’s en het werk, van het koor waar ik jarenlang gezongen heb, van familie, vrienden en buren.


Helaas was ons huis in Nederland bij ons vertrek nog niet verkocht en heeft het nog tot september 2007 geduurd voor het huis verkocht was. Gelukkig hadden we goede buren en familie die voor het huis zorgden na onze verhuizing maar het was geen prettig idee om het huis zo leeg achter te laten. De dag voor ons vertrek kwam het verhuisbedrijf alles inpakken en ‘s avonds was ons huis leeg en de verhuiswagens op weg naar Groningen waar onze spullen een week in de verhuiswagen zouden blijven staan.


Op onze laatste avond in Nederland werden we door mijn zus uitgenodigd om bij haar thuis te komen eten. Tot onze grote verrassing werden we daar ontvangen door mijn zus en haar gezin maar ook door een aantal van onze beste vrienden. Ook deze vrienden bleven gezellig mee eten. Onze laatste nacht in Nederland hebben we in onze camper, waar we mee naar Noorwegen zijn gereden en die we ook ingevoerd hebben, voor de deur bij onze beste vrienden doorgebracht. Bij deze vrienden, die in januari ook mee naar Noorwegen zijn geweest, was op zaterdagochtend 22 april 2006 ook ons echte afscheid. Rond tien uur kwamen hier familieleden, vrienden, buren, koorleden samen om ons uit te zwaaien. Tegen elf uur begon het werkelijke afscheid nemen want we hadden afgesproken dat we om elf uur zouden vertrekken.

Na veel kussen, handen schudden en links en rechts een traantje stapten we in de camper en zijn we, snel, weggereden. Na een lange dag reizen kwamen we ‘s avonds laat in Frederikshaven aan waar we de volgende ochtend met de boot naar Oslo zouden vertrekken. Na aankomst in Oslo zijn we doorgereden naar Gol waar we een paar dagen op de camping gestaan hebben.


De eerste dagen in Noorwegen moest er al meteen veel geregeld worden. We hadden een afspraak bij de makelaar, we moesten de aanvraag voor de verblijfsvergunning samen met het ondernemingsplan bij het politiebureau in Geilo inleveren en bij de bank moest ook het een en ander geregeld worden. De overdracht was op 1 mei 2006. Omdat 1 mei in Noorwegen een nationale feestdag is was er geen makelaar bij de overdracht aanwezig en hebben we samen met Margit en één van haar zonen de camping en het huis bekeken, de meterstanden opgeschreven en het koopcontract getekend. Het tekenen van het koopcontract was bij Margit in haar nieuwe huis onder het genot
van een kopje koffie en wafels. Het viel voor Margit niet mee om na 35 jaar afscheid te nemen van haar huis en camping. Een paar dagen voor de overdracht was onze vriend Ad met het vliegtuig en de trein naar Hovet gereisd om ons 2 weken te komen helpen met de eerste verbouwingswerkzaamheden.


Op 1 mei 2006 was de overdracht en was ook de camping meteen open en verhuurden we onze eerste hut. Als eerste hebben we de kiosk/receptie verbouwd en uitgebreid. Hierna kwam ons woonhuis aan de beurt. Inmiddels hebben we de afgelopen jaren veel verbouwd, vernieuwd en gebouwd. In ons woonhuis zijn we nog steeds niet helemaal klaar maar dat heeft ook niet de hoogste prioriteit. De camping en de hutten gaan voor. Na de eerste meest noodzakelijke vernieuwingen in 2006 hebben we in 2007 nieuwe boilers in het bestaande sanitairgebouw geplaatst, nieuwe matrassen, dekbedden en kussens voor in de hutten gekocht, een nieuw speeltuintje gemaakt met zwembad, trampoline en een badminton/volleybalveld en er is buitenschilderwerk gedaan.

In 2008 hebben we het interieur van de hutten vernieuwd en we hebben een nieuw (extra) sanitairgebouw met douches, toiletten, wascabines en een keuken gebouwd. We hebben de afgelopen jaren hard gewerkt en veel geïnvesteerd.

Voor 2009 staat alleen schilderwerk binnen en buiten op het programma. Het is de afgelopen jaren niet allemaal rozengeur en maneschijn geweest. We hebben ook tegenvallers te verwerken
gehad en de bureaucratie maakt het soms niet gemakkelijk om zaken in Noorwegen te regelen.
We hebben goede contacten opgebouwd met buren en met de inwoners uit het dorp en ook in de diverse winkels en bedrijven kent men ons.

We hebben de afgelopen jaren veel gasten ontvangen waarvan ook veel gasten voor de tweede of derde keer.

We zijn nu bijna 3 jaar in Noorwegen en hebben het geweldig naar onze zin en blijven, ondanks het harde werken, een vakantiegevoel houden. We genieten van de natuur, de rust en ruimte. We hebben de camping uitgebouwd tot een druk bezette camping die het hele jaar geopend is.


We hebben de bakens serieus verzet en zijn gastheer en gastvrouw geworden van Birkelund camping in Hovet. In onze kiosk/receptie hebben we een flink assortiment folderwerk van de diverse attracties in de wijde omgeving van de camping. Ook hebben wandel– en fietskaarten en routes voor mooie autotochtjes.


Er is in het mooie Hallingdal van alles te beleven en je hoeft je hier niet te vervelen. Veel van onze gasten komen in eerste instantie voor 1 of 2 nachten maar blijven dan uiteindelijk soms 3 of 4 nachten of nog langer bij ons op de camping of in de hutten. In de winter kun je hier allerlei wintersporten beoefenen. De camping ligt in de driehoek van de wintersportplaatsen Ål, Geilo en Sudndalen. We wonen in een sneeuwzeker gebied. De liften en afdalingen zijn geopend van november tot mei. Je kunt hier skiën, langlaufen, snowboarden, sleeën, kite-skiën, ijsklimmen, met een hondenslee op pad, schaatsen, ach eigenlijk teveel om op te noemen.

Op onze website
www.birkelund-camping.com staat allerlei informatie over de camping en de zomer– en winteractiviteiten in de directe omgeving van de camping.

We hopen het de komende jaren nog drukker op de camping en in de hutten te krijgen en dat we ook in de winterperiode meer gasten, ook uit Nederland, mogen ontvangen. Ondanks dat het hard werken is, we zijn tenslotte 24 uur per dag, 7 dagen per week gastheer en gastvrouw van een camping, hebben we nog geen dag spijt gehad van onze beslissing en onze emigratie.


Op www.pluco.nl houden we sinds januari 2006 een dagboek bij met al onze belevenissen

 

TIP; deze camping is ook te vinden in het overzicht met campings in Noorwegen

 

 

 

 

Naar boven

Vorige pagina


U kunt geen rechten ontlenen aan de informatie op deze website. Lees de dislaimer <

copyright www.vakantienaarnoorwegen.nl 2007 / 2015
webmaster: info@vakantienaarnoorwegen.nl 

 

 

Nederlanders in Noorwegen | hun verhalen/campings/vakantiehuizen